www.iiema.ir

فصل چهارم: توزیع های احتمال دیگر دریافت

فصل ششم: آزمون فرضها در مورد یک پارامتر دریافت

فصل هفتم: آزمون فرضها در مورد دو پارامتر دریافت

فصل هشتم: برآورد دریافت

]]> http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/13/%d8%ad%d9%84-%d8%a7%d9%84%d9%85%d8%b3%d8%a7%d8%a6%d9%84-%d8%a2%d9%85%d8%a7%d8%b1-%d9%85%d9%87%d9%86%d8%af%d8%b3%db%8c-%d9%84%db%8c%d8%a8%d8%b1%d9%85%d9%86-%d8%aa%d8%b1%d8%ac%d9%85%d9%87-%d8%af%da%a9/feed/ 0 iemalayer http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/12/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1-maple/ http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/12/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1-maple/#comments Fri, 12 Dec 2008 21:45:10 +0000 iemalayer http://iieiaum.wordpress.com/?p=17 ]]>

دریافت فایل آموزشی

]]> http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/12/%d8%a2%d9%85%d9%88%d8%b2%d8%b4-%d9%86%d8%b1%d9%85-%d8%a7%d9%81%d8%b2%d8%a7%d8%b1-maple/feed/ 0 iemalayer nav_01 http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/07/11/ http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/07/11/#comments Sun, 07 Dec 2008 21:24:15 +0000 iemalayer http://iieiaum.wordpress.com/2008/12/07/11/ ]]> این وبلاگ به زودی تکمیل می شود

مهندسى صنايع را می توان کاربرد اصول و فنون مهندسی مدیریتی به منظور بهبود، طراحى و نصب سيستم هايى شامل انسان، مواد، اطلاعات، انرژى و تجهيزات براى فراهم آوردن امکان توليد کالاها و ارائه خدمات بشکل کارآ و مطلوب دانست. براى بررسى، ارزيابى و کاربرد اين سيستم ها، دانش و مهارت هاى علوم رياضى، علوم فيزيکى و علوم اجتماعى به همراه فنون طراحى مهندسى موردنياز است. فعاليت هاى مهندسى صنايع همانند پلى است که ارتباط بين اهداف مديريت و عملکرد عملياتى سازمان را ايجاد مى نمايد. مهندسان صنايع بيشتر درگير افزايش بهره ورى در مديريت منابع انسانى، روش ها وفناوری اند. حال آنکه ساير رشته هاى مهندسى بيشتر درگير ماهيت فنى فرآيندها و فرآورده ها مى باشند.

مهندسى صنايع تنها رشته مهندسى است که عامل انسان يکى از مولفه هاى اصلى سيستم هاى مورد مطالعه آن را تشکيل مى دهد. مهندسان این رشته در تيم هاى ميان رشته اى براى امور برنامه ريزى، نصب و کنترل و بهبود فعاليت هاى موسسات به خدمت گرفته مى شوند. اين فعاليت ها ممکن است اقدامات توليد، نوآورى در محصولات، ارائه خدمات، حمل و نقل و جريان اطلاعات سازمانى را شامل شود. این مهندسان بستر لازم براى تعامل تخصص هاى مختلف و کار گروهى را به بهترين وجه ايجاد نموده و در نتيجه امور طرح، برنامه ريزى، اجرا و نظارت بر عملکرد نظام هاى توليدى خدماتى بشکل منسجم تر انجام مى شود و در نهايت محقق شدن این مهم، به بهبود مستمر در جهت سهولت کارها، راحتى کارکنان، کاهش هزينه ها، ارتقا کيفيت و جلب رضايت مشتريان منجر مى شود.

تاريخچه مهندسى صنايع

اولين جرقه هاى پيدايش مهندسى صنايع بعنوان يک تخصص با آغاز انقلاب صنعتى در ابتداى قرن 19 زده شد. انقلاب صنعتى که با ظهور اختراعات جديد خصوصاً در صنعت نساجى و اختراع ماشين بخار آغاز شد، باعث بکارگيرى نيروى انسانى بيشتر و افول صنايع کوچک دستى شد. با گسترش کارخانجات، نياز به مديريت و تفکر مديريتى بيش از پيش احساس شد. افراد بسيارى در جهت ارتقا کيفيت محصولات تلاش کردند. آدام اسميت، پدر علم اقتصاد پيشنهاد تقسيم کار را داد. وى بيان کرد که مى توان با تقسيم کار در کارخانه پيچ سازى نتيجه کار را به مقدار زيادى بهبود بخشيد. به موازات اختراعات و نوآورى در فرآيندها، روشهاى حسابدارى و هزينه يابى گسترش يافتند. روش هاى تحليل علمى، آزمايشات و اثبات هاى علمى در طراحى و ساخت ابزارآلات و ماشين ها بکار گرفته شد و در نتيجه، اثرگذارى اين تحولات در تفکر سازمانى مديريت،موجب شد مديريت علمى به عنوان يک نگرش و روش حرفه اى مطرح شود. اولين تلاش براى علمى شدن مديريت از آمريکا شروع شد. در سال 1881 فردريک تيلور پدر مديريت علمى، انديشه هاى خود را توسعه داد. فرانک گيلبرت و همسرش ليليان در جهت مطالعه کار با بررسى حرکات توانستند ابزار جديدى را ابداع کنند. همچنين آنان به مسائل روانشناسى و انگيزه هاى انسانى توجه نمودند. عملکرد پرداخت پاداش و نتايج قابل قبول آن توسط امرسان ايجاد و توسعه يافت. مجموعه فعاليتهاى تيلور و هم عصران وی براى فرموله کردن اصول اساسى به عنوان روش هاى علمى مديريت متمرکز شده بود که اين فعاليت ها به زودى تحت عنوان مديريت علمى شناخته شد.
کار اين افراد توسط انجمن مهندسين مکانيک آمريکا ارج نهاده شد و عرصه براى فعاليت تيلور و همفکران اوتوسط اين انجمن ايجاد شد. در سال 1912 انجمنى براى ارتقا و رشد مديريت بنا نهاده شد. در سال 1915 انجمن تيلور نام گرفت. اين انجمن از سال 1934 با عنوان انجمن مهندسى صنايع فعاليت خود را ادامه داد. در اين دوران مديران علمى داراى تحصيلات مهندسى بودند و بسيارى خود را مهندس صنايع قلمداد مى کردند و گروهى نيز در حيطه مديريت به عنوان مشاوران مديريت مطرح بودند. بتدريج مواد درسى و مدرک مهندسى صنايع و برنامه هاى مربوطه مورد توجه قرار گرفت و در نهايت دانشکده هاى مهندسى صنايع ايجاد و توسعه يافتند.

مهندسی صنايع در ایران از1348 در ايران به تربيت اين نظام دانشگاهی مشغول بوده است .طى سال های اخير در بيش از 25 مرکزدانشگاهى آموزش عالى به تربيت اين متخصصين مبادرت ورزيده اند. دانشگاه های علم وصنعت ايران، صنعتی امير کبير، صنعتی شريف، صنعتی اصفهان، صنعتی خواجه نصيرالدين طوسی، تهران، تربيت مدرس، الزهرا، مام حسين، يزد، موسسه آموزش عالى جهاد دانشگاهی، بوعلی سينا همدان، صنعتی مالک اشتر، شهيد باهنر کرمان، هرمزگان، آزاد اسلامی واحد تهران جنوب، تهران شمال، قزوين، شيراز، نراق، کرمان، رشت، اميديه، زاهدان، موسسه آموزش عالی شمال، علوم و فنون مازندران در زمره آنان اند. فعلا بیش از39 دانشکده مهندسی صنایع در کشور فعال اند. تلاش های انجام گرفته برای معرفی این رشته سبب شده که متقاضیان ورود به دانشگاه در سالهای اخیر این رشته را در گزینه های ائل و دوم کنکور خویش انتخاب نمایند.

اهميت مهندسى صنايع

مرور توانمندى ها و خدمات مهندسى صنايع نقش و اهميت مهندسى صنايع را به وضوح بيان مى کند. امروزه حيات اقتصادى سازمان ها و موسسات توليدى و خدمات در بازار رقابتى شديد جهانى به استفاده بهينه از منابع در دسترس وابسته است. عموماً منابع در دسترس شامل مواد، منابع انسانى، ماشين آلات (شامل تجهيزات، لوازم جانبى، امکانات مورد نياز شامل فضا و انرژى و …)، منابع اطلاعاتى و منابع مالى طبقه بندى ميشوند. ايجاد و نگهدارى منابع ياد شده هزينه هايى را براى سازمان به دنبال دارد. هزينه تمام شده واحد محصول هر موسسه متأثر از نحوه به کارگيرى اين منابع است. هر شرکت توليدى يا خدماتى که بتواند هزينه هاى خود را به حداقل ممکن برساند و به بيانى ديگر توانايى استفاده بهينه از منابع را در تمام ارکان سازمانى خود ايجاد نمايد يا حاشيه سود بيشترى به دست خواهد آورد و يا قادر خواهد بود که قيمت هاى فروش خود را با حفظ حاشيه سود قبلى، کاهش دهد. اين بدان معنى است که قدرت رقابتى موسسه مذکور در بازار افزايش مى يابد. باتوجه به تحولات اقتصاد جهانى قدرت رقابتى شرط اساسى موفقيت در کسب و کار نوين محسوب مى شود. در کنار اين مسائل، توجه به نوآورى ها و ارتقا کيفى محصولات و خدمات که از طريق تلاش براى يافتن طرح هاى بهبود يافته و همچنين تحول در فرآيند کسب و کار نيز بقا و رشد موسسات را در پى خواهد داشت. با توجه به مراتب فوق اگر ضرورت ها و نيازمندى هاى رسيدن به امور مذکور را با تکنيک هاى مهندسى صنايع تطبيق دهيم مشاهده مى شود که مهندسى صنايع ابزار لازم براى حصول اهداف سازمانى را بطور فراگير و سيستماتيک فراهم مى آورد و اين نشانگر نقش و اهميت بالاى مهندسى صنايع بعنوان موتور محرک حرکت سازمانهاى امروزى است

اصول فکرى و ديدگاه ها در مهندسى صنايع

اساس مهندسى در هر گرايشى طراحى مبنى بر اندازه گيرى، محاسبه و تحليل با استفاده از علوم رياضى و تجربى شکل مى گيرد. در نتيجه حرفه مهندسى کاملاً ديد فنى و ماشينى دارد که موجب محدوديت ديدگاه در ابعاد خاص شده و برخى موضوعات مانند يافتن بهترين روش هاى مديريتى و ارتباطات انسانى در ديدگاه محض مهندسى ناديده گرفته  مى شود. مهندسى صنايع با در برداشتن نگرش سيستماتيک و فراگير ارتباط تخصص هاى مختلف و نهاد مديريت سازمان را ايجاد نموده و امور برنامه ريزى، سازماندهى، هدايت و نظارت بر امور اجرايى با هماهنگى بيشترى دنبال   مى گردد. اين نگرش استمرار همان سير تفکر تيلور و هم عصران وى ميباشد که با تلاش تک تک آنان مجموعه اصول و نگرش هاى مديريت علمى موجوديت يافت. مديريت علمى همان نگرش سنتى مهندسى صنايع است. با پيشرفت مديريت علمى، مهندسى صنايع با تفکرى بر مبناى علوم رياضى، فيزيکى، اجتماعى و اقتصادى در عرصه صنعت و خدمات ظهور کرد که به معنى ايجاد يک تفکر فراگير و سيستماتيک بود. نگاه مهندسى صنايع به مسائل از زوايا و ديدگاههاى مختلف همانند توجه به خروجى و محصول سيستم، توجه به مشترى و يا نگرش به بهره ورى سازمان قابل طرح و پيگيرى ميباشد که بر مبناى اصول فکرى تقريباً يکسانى دنبال مى گردد. اکنون بايد ديد که اصول فکرى مهندسى صنايع بر چه عواملى استوار است. در اين راستا بطور خلاصه اصول فکرى مهندسى صنايع ذيلاً ارائه شده است.

1- خلاقيت : فعاليت اصلى هر مهندس صنايع ارائه طرح براى بهبود سيستم هاى جارى و يا ارائه طرح جديد مى باشد که به همين منظور قوياً نياز به خلاقيت و نوآورى جهت ارائه طرح هاى نو و بديع مى باشد. در واقع باتوجه به گستردگى مسائل، مهندسى صنايع همانند اقيانوسى از فنون و علوم مختلف به عمق نيم متر با برخوردارى از زمينه خلاقيت و ابتکار به مهندسين صنايع اين امکان را مى دهد که در جهت حرفه کاربردى مورد نظر به تعميق دانش خود پرداخته و فرصتى فراهم مى شود تا ايده هاى جديد و خلاق در زمينه هاى مربوطه مطرح گردد.

2- تفکر فراگير : نگرش نظام مندو فراگير برجسته ترين خصوصيت مهندسى صنايع است و اطلاق مهندسى صنايع و سيستم ها به اين رشته بى ارتباط با اين نگرش نيست. نگرش فراگير موجب مى شود مسائل از کل به جز و تعامل اجزا با هم مورد بررسى دقيق قرار گرفته و مدل کاملى از سيستم هاى مورد نظر تهيه و مسائل مورد نظر آن به بهترين شکل طرح و بررسى مى گردد.

3- رهبرى گروه : هر سيستم که طرح مى شود اگر بدرستى اجرا نشود منتج به نتيجه نخواهد شد بلکه حسن اجرا سيستم طراحى شده يک ضرورت مهم تلقى مى شود. لذا آشنايى با کليت سيستم

مورد نظر و نقش اجزا در کارکرد صحيح آن اين امکان را فراهم مى آورد که هدايت و رهبرى گروه کارى مجرى سيستم با انگيزه بيشترى دنبال گردد و در واقع علاوه بر طراحى سيستم مورد نظر،

مهندسى صنايع سيستم   هاى پياده سازى و اجرا را نيز پى ريزى نموده و نقش رهبرى گروه هاى کارى را موثرتر دنبال مى نمايد.

4- مديريت زمان : انجام کار بدون توجه به ظرف زمانى و تحويل به موقع خروجى مورد نظر سيستم، ارزش زيادى نمى تواند داشته باشد. امروزه اهميت زمان و فرصت هاى آن با توجه به عرصه تنگاتنگ رقابت اقتصادى براى همگان واضح و بديهى است. در اين خصوص مهندسى صنايع با درک موضوع تکنيک هايى را بکار مى گيرد که عامل زمان اجراى اجزاى کارى را در تمامى فرآيندها مورد توجه و مديريت قرار مى دهد.

5- ارتباط بهره ورى و بهبود مستمر : اعتقاد به ارتقا بهره ورى و بهبود مستمر يک اصل با ارزش در مهندسى صنايع است. اکتفا به وضعيت فعلى جز در جا زدن نتيجه ديگرى نخواهد داشت. لذا مهندسى صنايع با پذيرش اين مطلب که سطح دانش و مهارت ها يک مقوله نسبى همواره سعى در افزايش بهره ورى و بهبود وضعيت کارى نموده و سعى     مى شود همواره امور اثربخش تر و کاراتر شود. نگرش بهبود مستمر اين امکان را مى دهد که هر روز به فکر ارتقا هر چند به اندازه کوچک باشيم.

6- ذهن کنجکاو و يادگيرى : يادگيرى فرآيندى است که نمى توان بر آن حد و مرز تعيين کرد. مهندسى صنايع به منظور مطالعه و پيگيرى مسائل همواره به اين نکته توجه دارد که هر مورد را ، منحصر به فرد بررسى نمايد و جهت شناخت آن فرض بر اين است که از تصورات ذهنى دورى نموده و سعى بر تعيين کشف واقعيت هاى حاکم بر اجزا و کل سيستم مى باشد. لذا عدم وجود تعصب خاص به ماهيت فنى امور موجب مى شود ذهنيت کنجکاو براى کشف حقايق نهفته در پديده ها تقويت شود و مهندس صنايع با ذهن دژم کمتر ميتواند راه حل هاى ابتکارى و راهگشا براى مسائل مورد نظر ارائه نمايد.

زمینه فعالیتهای مهندسی صنایع

با پيشرفت و تحول سريع علوم و فنون و پيچيدگى هاى روز افزودن آن، بالطبع نظام هاى توليدى و خدماتى نيز گسترش يافته اند که در اين ميان اداره صحيح و مناسب اين گونه واحدها مستلزم بکارگيرى فنون علمى و پيشرفته جهت پيش بينى مدلسازى، برنامه ريزى، تأمين و تدارک، اجرا و نظارت و ارزيابى نتايج حاصله در راستاى وظايف مديريتى است. بدیهی است که فعاليت هر نظام اعم از توليدى يا خدماتى با اتکا بر فناورى خاص آن امکان تداوم و استمرار دارد و صرف نظر از ماهيت فنى و صنعتى امر، فناورى داراى چهار جز اصلي1- تجهيزات، امکانات توليدى و خدماتى 2- مديريت و سازمان 3- نيروى انسانى 4- دانش فنى است.

از آنجا که رشته هاى مهندسى مرسوم نظير مهندسى مکانيک، برق، ساختمان وغیره بيشتر به ابعاد فنى صنعت یاموارد 1و4شاره شده در فوق توجه دارند. در فرآيند کسب و کار رقابتى به تنهايى پاسخگوى مسائل پيچيده خدمات مهندسى و مديريتى مدرن امروزى که بصورت نظام مندتحولات سياسى، اجتماعى، اقتصادى و باورهاى انسانى را در چرخه حيات نظام های موردتوجه خود لحاظ نمى نمايند نيستند. لذا براى رفع چنين کمبودهايى در قرن حاضر به ويژه طى چند دهه اخير، رشته جديدى تحت عنوان مهندسى صنايع با بهره گيرى از علوم رياضى، فيزيکى، اجتماعى، اقتصادى وفنون مهندسى بوجود آمده است. با توجه به مراتب فوق شايد مناسب بود اين رشته با عنوان مهندسى مديريت معرفى مى شد، چرا که کاربردهاى آن محدود به صنعت نيست و هر موسسه انتفاعى و غيرانتفاعى با جنبه صنعتى يا خدماتى مى تواند از فنون مهندسى صنايع بهره گيرد. مبحث صرف منابع و حصول حد اکثر نتيجه از منابع مصرفى چيزى نيست که منحصر به صنعت يا بنگاه خاصى باشد و امروزه با توجه به کمبود ارتقاع سطح بهره ورى امرى ضرورى و حياتى محسوب مى شود که نشانگر بستر گسترده براى فعاليت هاى مهندسى صنايع نفتى مى شود . مهندسى صنايع در حرفه ها و مشاغلى همچون، بانکدارى، خدمات مشاوره اى، صنعت بيمه، شرکت هاى هواپيمايى، کشتيرانى، بيمارستان ها، کارخانجات، کشت و صنعت، خدمات شهرى، استاديوم هاى ورزشى و يا هر مکان ديگرى که نياز به برنامه ريزى، هدايت و مديريت و ارتقا بهره ورى مى باشد کاربرد دارد. برخى از زمينه هاى کارى مشخص مهندسى صنايع در بازار کسب و کار عبارتند از: نظام های تولیدی،برنامه ریزی راهبردی و عملیاتی سازمان،مهندسی لجستیک،مدیریت تولید، مدیریت مهندسی،مهندسی نظام های کیفیت،مدریت پروژه، مهندسی نظام های بهره وری، طراحی فرآیندها وساختارهای سازمانی، مهندسی مالی و مهندسی ارزش.

ساير کارشناسان مهندسى با گستردگى و تنوع کارى بيشترى با مسايل ميدان اجرا همراهى مى کند. از يکسو تمرکز تخصصى بر مبانى مهندسى و فنآورى داشته، و از سويى بر روش هاى علمى

افزايش بهره ورى وکارآيى و تغيير درفنآورى نظام هاى خدماتى و توليدى با استفاده از ابزارهاى مدل سازى، بهينه سازى و شبيه سازى تسلط دارد. ويژگی بين رشته ای وتنوع توانايى های اين

رشته مهندسی که بطور روزافزونی مطلوبيت تخصصی مى يابد سبب شده، ظرف سال های اخير اين رشته جايگاه اجتماعی خويش را از منظر علاقمندان ورود به دانشگاه های ايران ، از رتبه نهم، به اول و دوم بدل نمايد. اين حسن استقبال سبب ورود علايق، ظرايف وتوانايى هايى به اين رشته شده که، به شدت باعث توسعه و تحول در آن شده است. در دنيا در حال حاضر فرآيند مشابهى در مورد اين رشته در حال رخ دادن است ، به نوعى که می توان سه نوع برخورد اجتماعی متفاوت نسبت به اين رشته را مشاهده نمود:

1.       کاملا سنتی وصرفا در حوزه کارسنجی وبهينه سازی تلاش ها،

2.       متکی به حوزه های ايجاد بهبود با زدودن نارسايى ها، واستفاده هوشمندانه از امکانات،

3.       درراستای استفاده از ابزارهای تحليلى برای دست يابى به قابليت اطمينان بالاتر.

تحصيل کرده ايرانى اين رشته همچون ديگر نقاط دنيا که از توانمندی صنعتى بالاتری برخوردار هستند، به توانايى هايى چون طرح وبرنامه ريزى سخت افزارى ونرم افزارى خرد وکلان امکانات و تجهيزات، ايجاد و هدايت سيستم هاى کنترل و تضمين، کنترل پروژه، موجودى و مسايل مالى ، مکانيزم هاى سنجش کار و زمان، پژوهش هاى مختلف عملياتى مجهز است.

از مسايل جزء دنياى اجراء نظير تخصيص و تقسيم کار روزانه افراد، ماشين آلات و تجهيزات و بهبود روش گرفته، تا بازسازى نظام هاى موجود، ايجاد نظام هاى اطلاعاتى براى تصميم گيرى هاى مديريت، ابعاد اقتصادى و استفاده از ابزارهاى رياضى براى تسهيل در تصميم گيرى ها در حوزه تلاش هاى اين کارشناس قرار مى گيرند. او علاوه براينکه در بخش هاى صنعتى در حرفه خويش فعال است، بسته به طبيعت حرفه اى در اکثر رشته هاى اجرايى غيرصنعتى نقش هاى محوله را به نحو موثرى ايفا مى کند.

چه کسانی جذب اين رشته می شوند

• آنانی که از دبيرستان با گرايش رياضی فيزيک به دانشگاه آمده ويا در ديسيپلين های مختلف دانشگاهی خاصه مهندسی درحال تحصيل بوده، و تمايل دارند از ارجهيت های مهندسی صنايع استفاده کنند و تغيير گرايش تحصيلى می دهند،
• کسانی که، تمايل دارند با توانايى های رياضی گونه خويش، ارتباط بهينه ای بين اجزاء نهادها، نظام ها و امکانات پديد آورند،
• آنان که به برنامه ريزی و هدايت موثر امکانات انديشيده و نظام مند هستند،
• آنها که تمايل دارند با ايجاد فضايى بشاش و دلنشين از وقت و انرژی انسان ها با روحيه ای بسيار مطلوب و ثمر بخش بهره گرفته شود،
• آنانی که ذوق هنری داشته و نيز تمايلات فنی در طراحی و ساخت و ساز امکانات، تجهيزات و نظام ها را دارند،
• کسانی که علايقفی در خلق و بروز ابتکار در حوزه های کاربردی دارند،
• آنها که به ايجاد امنيت مى انديشند و راهکار  برای مقابله با ريسک های گوناگون را دوست دارند،
• آنها که رياضی را دوست دارند، با فن و حرفه عجين اند، کامپيوتر را بخشی از زندگی روزمره خود مى دانند، با انسانها رابطه ای دوستانه می توانند برقرار کنند، ابعاد مديريتی را دوست دارند، اهل نوآوری و ارايه انديشه های جديد  هستند.

ابعاد محوری مورد انتظار از متخصص مهندس صنايع

1.       مهارت ها و فنون مهندسی صنايع نقش حياتی در هر فرآيند بازسازی اقتصادی و اجتماعی دارد را به خدمت گيرد،

2. طيف قابل ملاحظه ای از بهبود در بهره گيری از منابع مالی ، انسانی، زمانى، و معنوی در دسترس با استفاده از ابزارهای علمی مدل سازی و شبيه سازی را تحقق دهد،

3. توانايى تدارک سطح هرچه بالاتری از رضايت از خدمات برای مشتريان در حرفه های گوناگون ايجاد کند،

4. تغيير در ميزان راندمان فعاليت های در حال انجام در سطح کارگاه های اجرايى گوناگون پديد آورد،

5. بهبود در شرايط عرضه خدمات و ايجاد رفاه بيشتر با ايجاد ارزش افزوده در فعاليت ها و رفع تنگناها و نارسايى ها ايجاد کند،

6. بهره گيری از فنون بسيار مقدماتی اندازه گيری کار و زمان و روش سنجی تا گونه های بسيار پيشرفته و مدرن مديريتی توسط کارکنان مديريت در سطوح مختلف را در دستور کار خود داشته باشد،

7. ايجاد راهکار در مقابل فشارهای تحميلی از سوی بازار برای افزايش دادن توانايى های بازار کار در مقابل رقابت های گوناگون روی در روی، شناسايى تقاضاهای جديد و فزاينده مشتری در دستور کار او باشد،

8. اخذ تدابير متنوع برای ايجاد رضايت، خشنودی و وفاداری در مشتريان گوناگون در حوزه های مختلف ارايه توليد و خدمات در حيطه تلاش های او باشد،

9. فنون کاهش دادن قيمت ها ضمن حفظ کيفيت و نيز ترجمه کيفيت های جديد مورد انتظار ولى پنهان از سوی مشتريان را به خدمت گيرد،

10. زمان های کوتاه تر تحويل کالا و خدمات را به اشکال مختلف محقق سازد،

11. توانايى به خدمت گيری فناوری های جديد روباتيک، طراحی و توليد توسط کامپيوتر، شناسايى خودکار، انبارداری و هدايت خودکار امکانات و تجهيزات در خدمت او باشد.

گرايش های تخصصى مهندسی صنايع در مقاطع مختلف تحصیلی

گرايش های تخصصى مهندسی صنايع در سطح کارشناسی

1.    برنامه ريزى تحليل سيستم که ابزارهای طراحی و تحليلی برای ايجاد نظام های گوناگون  بهينه در فعاليت های متنوع انسان ماشين بهره مى گيرد(نظام بهينه طراحی مى کند)،

2.    توليد صنعتى که به مدد فنون برنامه ريزی کنترل، امکان استفاده بهينه از امکانات و تجهيزات توليدی، خدماتی و پشتيبانی را برای نهاد های توليدی و خدماتى پديد می آورد (برنامه ريزی برای استفاده بهينه می کند)،

3.    تکنولوژى صنعتى که با استفاده از مهارت های اجرايى و ذکاوت های فنی تجهيزات و تسهيلات مورد استفاده در بخش توليد و خدمات را طراحی نموده و تدابير لازم برای ساخت و سازآنها را تدبير می نمايد ( بهينه سازی در ساخت و ساز مى کند) ،

4.    ايمنى صنعتى که با بهره گيری از تدابير ويژه مهندسی مبادرت به ايمن سازی نظام های گوناگون کاری در مواجهه با گونه های مختلف تهديد ريسک روی  در روی آنان می نمايد       ( بهينه سازی در ايمن سازی ها می کند).

گرایشهای تخصصی مهندسی صنایع در مقطع کارشناسی ارشد که درحال تغییرند

1.       مهندسى صنايع،

2.       مهندسى سيستم و بهره ورى،

3.       مهندسى سيستم هاى اقتصادى اجتماعى،

4.       فناوری اطلاعات،

5.       مديريت کيفيت  و

6.     مديريت اجرايى.

جايگاه تعالى علمى يا دکترى مهندسى صنايع

در سطح عالى اين رشته امکان ادامه تحصيل به کارشناسان ارشد اين رشته تخصصی و نيز ديگر متخصصينی که به نحوی جذب کارشناسی ارشد ها در مهندسی صنايع مى شوند داده مى شود

توانايى هاى پايه تخصصی در گرايشهای مختلف مهندسی صنايع

فناوری صنعتی

کارشناسى با بينش فنى تر از دو گرايش قبلى، مشابه با کارشناس ساخت و توليد در مهندسى مکانيک ولى مجهز به توانايى هاى بهينه سازى، آگاه به مسايل بهينه سازى ساخت و ساز فرآورده هاى صنعتى و نيز نگهداشت و راه اندازى فنى واحد هاى اجرايى .داراى توانايى انتقال و مديريت يک تکنولوژى، نيز حفظ وحراست از آن.به مدد امکانات سخت ونرم  افزارى درجهت حفظ و نگهداشت نظام فنى واجرايى گام برمى دارد. با مديريت تکنولوژى هاى دردسترس يا مواردى که در قالب انتقال تکنولوژى بده بستان مى شوند، گام هاى موثرى در جهت افزودن کميت وکيفيت فرآورده هاو نيزبهره بردارى موثر از امکانات دردسترس برمى دارد. با استفاده از تجهيزات کامپيوترى و مدارهاى منطقى قادر است طيف زيادى از خواست هاى اجرايى بشر که، بدليل محدوديت هاى انسانى بسهولت قابل تحقق نيستند را عينيت بخشد. مباحث اجرايى و مهارتى ساخت و توليد فرآورده هاى صنعتى، طراحى قالب، قيد و بست هاى صنعتى، عمليات حرارتى و مباحث انتقال تکنولوژى رامى توان در زمره زمينه هاى تخصصى مورد علاقه اين کارشناس ذکرکرد. او از طراحى يک ايده، نمونه سازى آن تا مرحله ساخت و تدارک امکانات توليد گرفته، تا مديريت مراحل اجرايى توان خدمت رسانى دارد. ضايعات و منابع بروز آنها را شناسايى کرده، مى تواند تاثير تلاشهاى گوناگونى که انجام مى گيرند را مورد سنجش و ارزيابى قرار دهد.

برنامه ریزی و تحلیل سیستم

تخصص اين کارشناس ايجاب مى کند تا، با استفاده از روشهاى نظام مند و مدل هاى رياضى ، مسايل تصميم گيرى در سطح واحدهاى اجرايى راتجزيه و تحليل کرده، بهترين راهکارها را در استفاده موثر از منابع موجود و عملکرد معقول اجزاء متشکله نظام ها به مدد ابزارهاى تحليلى ارايه نمايد. او به عنوان نمونه با مدلسازى مى تواند تعيين کند، شبکه لوله کشى آب شهر که  در گذر زمان نياز به تعمير و نگهدارى پيدا مى کند، بطور منظم چگونه برنامه ريزى شود تا ، از  کار افتادگى ها به دليل نياز به تعميرات به حداقل برسند . چگونه واحدى توليدى يا خدماتى را برنامه ريزى بهينه کرد تا به ميزان قابل توجهى به اهداف تعريف شده دست يابد.

مباحثى چون طرح ريزى اطلاعاتى و کنترل مديريت، برنامه  ريزى حمل و نقل، اصول شبيه سازى، تجزيه و تحليل نظام ها و اصول مديريت که وابستگى مطلوبى به رياضيات و آماردارند را، مى توان بخشي  از زمينه  هاى علمى تخصصى اين کارشناس ذکرکرد.

توليد صنعتى

اين کارشناس که به ابزارهاى تحليلى و کاربرد مبانى آمار و احتمالات مجهز شده، قادر است با تجزيه و تحليل هايى که پيرامون برنامه ريزى توليد، کنترل و مديريت پروژه ، کنترل کيفيت، بهبود کارآيى توليد و نيز طرح ريزى هاى گوناگون مهندسى در واحدهاى اجرايى انجام مى دهد، امکان موثر تر توليد شدن فرآورده ها يا عرضه مطلوب تر خدمات را پديد آورد. طراحى ايجاد واحد هاى کارى، برنامه ريزى توليد، برنامه ريزى و کنترل موجودى ها ، نظام هاى تعمير و نگهدارى و اصول مديريت و الگوگيرى را مى توان محورهاى کليدى تخصص اين کارشناس ذکرکرد. او مى تواند بگونه اى يک نظام اجرايى را برنامه ريزى کند که ،چند هدف متفاوت و گاه در تضاد با هم در قالبى بهينه تحقق پيدا نمايند. مثلا قيمت ها کاهش يافته، ارزش افزوده بالارفته، حمل و نقل ها کم شده، موجودى هاى محدودترى نگاه داشته شده ، و درعين حال قابليت اطمينان بالاترى نيز براى حفظ رقابت پذيرى وجود داشته باشد.

ايمنى صنعتى

با رويکردى بهساز و پيشگيرانه و درعين حال مهندسى، در جوارمتخصصين بهداشت حرفه اى که از ديد پزشکى بيشترى به دنياى کار مى نگرند تا صنعتى، تلاش در ايجاد نظام هاى شناخت خطرات و محدودسازى عملکردهاى غيرايمن درمحيطهاى کارى داشته،روشها،برنامه هاوفرآيند هايى براى کنترل و ارزيابى خطرات راپى گرفته،تلاش درايجاد فضايى سالم براى انجام حرکتهاى بهره ور دارد. اين کارشناس صنايع ضمن تسلط برآگاهى هاى عمومى مهندسى صنايع به ويژه درراستاى تطابق دادن کار با توانايى هاى انسانى،در زمينه هايى همچون مهندسى انسانى، عوامل فيزيکي  و شيميايي  زيان آورمحيط کار،حفاظت صنعتى،اصول مديريت ايمنى داراى تبحروتخصص است.طراحى نظام هايى که بتوانند از صدمه واردآمودن به انسانها،امکانات و تجهيزات پيشگيرى کرده ،حرکت ملايم و روان اجرارا تضمين نمايد،بخشى از توانايى هاى اجرايى اين متخصص بشمار مى رود.

توانايى هاى فراگير مهندسى صنايع در تمامی گرايش ها ذکر شده در زيررا مى توان در ميدان عمل از کارشناسان مهندسى صنايع انتظار داشت: روش سنجى و زمان سنجى، طراحى تسهيلات (بخشها، تجهيزات، ساختمانها وچيدمان آنها ) ،طراحى و يا بهبودنظام هاى حمل و نقل درون و برون کارخانه أى،طراحى ويا بهبودونظام هاى مديريت توليد،موجودى و انبار،طراحى،بهبود،توسعه ونصب نظام هاى تعميرونگهدارى وقابليت اطمينان عملکرد ،طراحى،بهبودونصب نظام هاى مديريت کيفيت و قابليت اطمينان محصول،توسعه نظام هاى کنترل هزينه،بودجه،تحليل هزينه ونظام هاى

استانداردهزينه،مديريت پروژه،طراحى،نصب و توسعه نظام هاى اطلاعاتى نظيرMIS,DSS,SIS وغيره،توسعه و نصب نظام هاى ارزشيابى شغل،تحقيق در عمليات همچون تحليل هاى رياضى،_

شبيه سازى نظام ها،برنامه ريزى خطى،پويا وتئورى هاى تصميم گيرى،مکانيزه نمودن نظام ها و فرآيندها،طراحى وارزيابى نظام هاى ادارى،مراحل اجرايى و سياست،طراحى ساختارسازمانى،بررسى محل استقرار کارخانه، بازار، منابع، وتامينات گوناگون،ايمنى محيط زيست ومحيطهاى کارى و توسعه ونصب نظام هاى موردنياز،برنامه ريزى راهبردى وبهسازى هاى گوناگون نظام مند.

پست هاى سازمانى که بطور نمونه ازتخصص مهندسى صنايع بهره مى گيرندعبارتنداز،رئيس مهندسى صنايع،سرپرست امورسازمانى،رئيس امور برنامه ريزى وبودجه،سرپرست امورسازمانى،رئيس وام وسرمايه گذارى،رئيس برنامه ريزى وتحليل هاى مالى،سرپرست آمار وگزارشهاى تطبيقى،رئيس امورراه اندازى طرح ها،سرپرست هماهنگى وپشتيبانى تدارکاتى،رئيس مهندسى فرآيند،کارشناس ارشدبودجه وکنترل هزينه،سرپرست برنامه ريزى،سرپرست کنترل و پيشرفت برنامه ها،رئيس برنامه ريزى وکنترل پروژه،تحليل گر سيستم،مهندس برنامه ريز،کارشناس ايمنى،کارشناس تشکيلات و روش ها،مدير پروژه،مديرانتقال تکنولوژى،رئيس تعمير و نگهدارى،برنامه ريزوسرپرست بانک اطلاعاتى،مسئول سيستم هاى پشتيبانى مديريت،مديرتکنولوژى،برنامه ريز توليد،رئيس سالن توليد.

دانشگاههاى ايران به موازات  جذب تحصيل کرده های دنيای صنعتی، تاکنون چند ده هزار مهندس صنايع در رده هاى مختلف را تربيت و به بازار کار هدايت نموده اند که با همان توامندی جوامع صنعتی به امور محوله مى پردازند. برای همگامی توانايى ها، سالانه کنفرانسی بين المللی در حوزه های تخصصی به موازات کنفرانس های ملی برگزار مى شود وبين صاحبنظران کشورهای مختلف در اين حوزه تخصصی مهنذسی مبادله تجربيات مى شود. .دانشگاههای ايران به موازات مراکز پژوهشی وابسته به اين رشته چون مرکز جوش، مرکز تکنولوژی های نو، وموارد ديگر، اکثرا مجهز به آزمايشگاههاى ارزيابى کاروزمان،سيستم هاى زمان سنجى،جوشکارى،آبکارى و اندازه گيرى دقيق،سيستم هاى مدرن توليدى ،تصميم گيرى وکاربردکامپيوتردرمهندسى صنايع،طراحى کارخانه واصول حمل ونقل مواد،ارگونومى وسيستم هاى انسان و ماشين،کارگاههاى تراش،ريخته گرى و جوشکارى مى باشند که به مدد آن توانايى هاى کابردى دانشجويان را تضمين مى نمايند.

موضوعات پژوهشى که مهندسين صنايع درحيطه هاى کارى به آن مى پردازند را،مى توان در حوزه هايى مشاهده کرد همچون،اقتصاد وهزينه يابی، کيفيت، کنترل توليد و موجودی، تکنولوژی توليد، مديريت، فنآوری اطلاعات، مديريت پروژه و شبکه، منابع انسانی، تحقيق در عمليات، طرح استقرار، ارزيابی کار وزمان.

اندازه گيرى عملکرد،تعيين ميزان تاثير بجاى مانده از فعاليت هاى اجرايى کارکنان،سنجش ميزان رضايت مشترى،مدلسازى ميزان وتنوع توليد متناسب با نياز مشترى،مجتمع سازى تلاشهاى اجرايى،ارتقاء بهره ورى کارکنان و نظام ها،نظام هاى تضمين کيفيت،مديريت ومحيط زيست،طراحى الگوى توسعه صنعتى کشور،برنامه ريزى حمل و نقل از طريق شبکه هاى عصبى،تصميم گيرى فازى،توسعه سيستم هاى عرضه انرژى،برنامه ريزى توليددرحالت احتمال با استفاده از شبيه سازى نمونه هاى محورهای پژوهشی درحال انجام در اين رشته اند.

سايت های اينترنتی متعددی درحوزه مهندسی صنايع مرکز مبادله اطلاعات بين متخصصين اين رشته دراين محورهااست، ارگونومی يا مهندسى انسانی، آناليز اثرات حالت خطا، ايمنی، بهبودفرآيندها، تحقيق در عمليات، سيستم، توليد ناب، ساخت يکپارچه، ساخت و توليد، شبيه سازی، حمل و نقل، زنان در صنعت، فروش وبازاريابى، کنترل پروژه، کيفيت، مهندسى و مهندسى صنايع، مهندسف مجدد، نرم افزارها، اطلاعات تجاری.

انجمن مهندسى صنايع به عنوان يک رکن ارتباط دهنده بين علاقمندان به حرفه مهندسى صنايع از 1376با شکل گيرى کانون دانشجويان مهندسى صنايع واز سال1378 درحوزه هاى چندگانه به فعاليت بهنگام سازى فارغ التحصيلان مشغول است.گردهمايى ها،انتشارات،بازديدها،داورى ها و کارشناسيها وبازآموزى ها را درزمره محورى ترين تلاشهاى اين نهاداجتماعى مى توان ذکر کرد.اين نهاد که به شدت مورداحترام دانشجويان،اساتيد،صاحبنظران ونيز افرادى که به نحوى از توانايى هاى مهندسى صنايع بهره مى گيرند،مرکزى است براى مبادله انديشه و جهت گيرى هاى تخصصى دراين رشته و کانونى براى برقرارى ارتباط بين فارغ التحصيلان و بازار کار.علاوه برآن جامعه قالبسازان،انجمن ارگونومى،انمن مديريت تکنولوژى و انجمن ريخته گرى نيز پاتوق هاى علمى اين متخصصين در کشور تلقى مى شود.

نهايتاً:

• • مهندسى صنايع علمى است که بايد آن را هنرمندانه بکار گرفت،

هنرى است که بايد آن را علمى آموخت

و فنى است که بايد آن را با ذوق در آميخت.

• • مهندس صنايع کار يــدى مي کند اما کارگر نيست.
  • کار فکرى مي کند، اما کارمند نيست.
  • مهندسى مي کند، اما فقط مهندس نيست.
  • مديريت مي کند، اما فقط مدير نيست.

مهندس صنايع کار آفرين است و مهندسى صنايع، خلاقيت و نوآورى

به اين ترتيب، نه تنها در واحدهاى صنعتى، که در هر سازمان و سيستم ديگرى، مهندسى صنايع مي تواند حضورى موثر داشته باشد.